Jaka jest Pani rola w organizacji, którą Pani kieruje?

Jestem nauczycielem i badaczem. Misję Uniwersytetu Wileńskiego i misję swoją własną widzę nie tylko w dostarczaniu studentom wiedzy i umiejętności, ale także w poszerzaniu ich rozumienia świata, podkreślając wagę krytycznego myślenia.

Jak by Pani opisała misję i doświadczenie organizacji w zakresie umiejętności korzystania z mediów/ krytycznego myślenia/ sprawdzania faktów/ przeciwdziałania dezinformacji?

Jako uczelnia musimy znaleźć się w gronie tych, którzy tworzą podstawy kompetencji dla osób pracujących w mediach, lub tych, którzy mogą być liderami opinii lub osób będących ekspertami / profesjonalistami, których prosimy o pomoc, gdy tego potrzebujemy – profesjonalistów zajmujących się informacją i komunikacją.

Jakie są główne zasoby opracowane przez Pani organizację, którymi chciałaby się Pani podzielić?

Prowadzę badania z zakresu socjologii mediów i komunikacji politycznej. Obszary te są ściśle związane z alfabetyzacją medialną, analizą działań medialnych, zarządzaniem mediami, rolą mediów w dyskursach politycznych, publicznych.

Jakie są, Pani zdaniem, trzy największe aktualne wyzwania związane z przeciwdziałaniem dezinformacji w Pani kraju?

  • Ze względu na sztuczną inteligencję i inne osiągnięcia technologiczne istnieje potrzeba zmiany (fact-checkingu) sprawdzania faktów i obalania szkodliwych działań w tym zakresie.
  • Zmieniające się narracje i metody stosowane przez tych, którzy ujawniają publiczny dyskurs złośliwą narracją.
  • Grupy wiekowe i ich interakcje ze złośliwymi narracjami oraz ich stosunek do dezinformacji.

Czy mogłaby Pani wymienić trzy rozwiązania, które zostały przez Pani wdrożone lub które chciałaby Pani polecić jako wskazówki, jak przeciwdziałać dezinformacji, wzmacniać umiejętności krytycznego myślenia w społeczeństwach i budować obywatelską odporność na dezinformację?

  • Programy edukacyjne (programy edukacji przedszkolnej i szkolnej), w których umiejętność korzystania z mediów i umiejętność krytycznego myślenia byłyby włączone do przedmiotów, ale nie jako samodzielny przedmiot.
  • Włączanie młodzieży do aktywnych działań obywatelskich, ponieważ jest ona aktywna na platformach mediów społecznościowych i nie ma pamięci historycznej o wojnach lub konfliktach zbrojnych, co czyni ją bardziej podatną na złośliwe narracje.
  • Polityki komunikacyjne dotyczące promowania narracji o UE i poszczególnych krajach za pomocą różnych środków komunikacji (media głównego nurtu, branże kreatywne itp.).

Jakie są trzy najważniejsze wydarzenia lub daty, których była Pani świadkiem w tym roku, a które spowodowały nasilenie działań dezinformacyjnych?

Ten rok jest szczególny – sytuacja pandemiczna wpłynęła na działania dezinformacyjne kilku zagranicznych aktorów.

Jakie Pani zdaniem trzy przyszłe daty/wydarzenia mogą spowodować nasilenie działań dezinformacyjnych w latach 2020-2021?

Tradycyjnie mogą to być daty: 9 maja, pierwszy weekend maja.

Jakie są dominujące narracje dezinformacyjne, które zaobserwowała Pani w przestrzeni medialnej w tym roku?

Główne narracje nie uległy zmianie: upadek państwa, złe zarządzanie.

Czy chciałaby Pani zwrócić uwagę na jakieś przypadki dezinformacji, których była Pani świadkiem/odkryła/obaliła?

Ostatnie sprawy dotyczą interpretacji sytuacji wokół Nawalnego.

Kto, Pani zdaniem, jest najlepiej działającym podmiotem - w Pani kraju, jak również w UE - odgrywającym obecnie kluczową rolę w dziedzinie umiejętności korzystania z mediów i dlaczego?

Uniwersytety, nowe NGO i Litewskie Elfy.

 

Wywiad z lutego 2021.

RENATA MATKEVICIENE
Profesor nadzwyczajny Uniwersytet Wileński, Litwa
Otwarta, krytyczna, odpowiedzialna

JUDITA AKROMIENE

Menu